Dört duvar arasından çıkış reçetesi: “Motivasyon beklemeyin, eyleme geçin” — Ev Genci / 4. Bölüm

İncelenmiş İçerik Klinik Ekip Tarafından Onaylandı

Bu içerik Moodist Psikiyatri Hastanesi'nin psikiyatri, nöroloji ve psikoloji uzmanlarından oluşan klinik ekibi tarafından incelenmiş ve onaylanmıştır. Güncel bilimsel literatür ile klinik pratiğe dayanmaktadır.

---

+8

Moodist Klinik Uzman Ekibi Psikiyatri · Nöroloji · Psikoloji

Güncel bilgi · 

Ekibimizi tanıyın →

Kaynak: Türkiye Gazetesi

Türkiye’nin kanayan yarası “Ev Gençleri” yazı dizimizin son bölümünde, madalyonun psikolojik boyutuna mercek tutuyoruz. Milyonlarca gencin içine düştüğü “atalet” döngüsünden kurtulmak mümkün mü? Ailelerin desteği ne zaman “konfor alanı tuzağına” dönüşüyor? Uzmanlar, bu durumun ekonomik bir sorunun da ötesinde ciddi bir ruh sağlığı krizi olduğu konusunda hemfikir. Psikolog Buse Başakgil ise uzun süreli işsizlik ve sosyal izolasyonun gençlerde “öğrenilmiş çaresizlik” oluşturduğunu vurguluyor.

Türkiye’nin odalarına kapanmış, hayalleri ‘dört duvar ve bir ekran’ arasına sıkışmış milyonlarca gencin sessiz çığlığına kulak veriyoruz. Yazı dizimizin bu bölümünde, eriyen özsaygıyı, ‘ne yapsam değişmeyecek’ diyen öğrenilmiş çaresizliği ve bir neslin ruhsal laboratuvarını masaya yatırıyoruz.

“Ev gençleri” için her geçen gün daha derin bir psikolojik sarmala dönüşüyor. Uzmanlar, bu durumun ekonomik bir sorun olmanın ötesinde ciddi bir ruh sağlığı krizi olduğu konusunda hemfikir. Sosyal izolasyonun ve reddedilme korkusunun gençlerde kalıcı izler bıraktığına dikkat çeken uzmanlar, meselenin aciliyetini bir kez daha ortaya koyuyor. Bu noktada, Moodist Psikiyatri ve Nöroloji Hastanesi’nden Çocuk ve Ergen Psikoloğu Buse Başakgil, uzun süreli işsizlik ve ataletin gençlerde “öğrenilmiş çaresizlik” oluşturduğunu vurgulayarak ailelere sarsıcı bir uyarıda bulunuyor: “İyi niyetle sunduğunuz sınırsız destek, aslında çocuğunuzun mücadele kaslarını köreltiyor olabilir.”

‘EV GENCİ’NE VERİLECEK İLK TAVSİYE!

Gençlerin “dört duvar ve ekran arasına sıkıştığı” bu tabloyu, psikolojideki klasik bir içe çekilme hali (davranışsal çekilme) olarak tanımlayan Başakgil, meselenin toplumsal boyutuna dikkat çekiyor. Türkiye’deki ekonomik şartların ve iş piyasasındaki darlığın, motivasyon kaybını kişisel bir “yetersizlik” olmaktan çıkarıp çevresel bir sonuç haline getirdiğini belirtiyor ve süreci tersine çevirecek şu uyarıda bulunuyor:

“Motivasyon, sanılanın aksine kendiliğinden oluşan bir duygu değil; bir eylemin sonucunda ortaya çıkan ödüldür. Bu yüzden, motivasyonu tamamen kaybolmuş bir gence ilk tavsiyemiz, beklemek yerine hedefi küçük parçalara bölmesidir.”

Günün tamamen plansız bırakılmasının zihni olumsuz düşüncelere daha açık hale getirdiğini hatırlatan Başakgil, her gün aynı saatte uyanmak veya 10 dakikalık kısa bir yürüyüş yapmak gibi “düşük eforlu” başlangıçların, beynin ödül sistemini yeniden harekete geçirerek “yapabiliyorum” duygusunu besleyeceğini vurguluyor.

“NE YAPSAM DEĞİŞMEYECEK” DUYGUSU BİR TUZAK”

Sürekli reddedilme deneyiminin “öğrenilmiş çaresizliğe” yol açtığını belirten Başakgil, bu döngüyü kırmanın yolunun hedefleri revize etmekten geçtiğini söylüyor. “İş bulmak” gibi büyük ve kontrolü dış faktörlere bağlı bir hedef yerine, “haftada 5 başvuru yapmak” gibi süreç odaklı ve kontrol edilebilir hedeflerin kişiye kontrol duygusunu geri kazandıracağını vurguluyor.

ÖZSAYGI ÜRETKENLİKLE BESLENİR

Üretkenliğin sadece somut bir işe girmek olmadığını hatırlatan uzman, bireyin kendini değerli hissetmesinin yolunun “bir şeyler ortaya koymaktan” geçtiğini belirtiyor. Başakgil, “Genç bir birey üretken olmadığında, zamanla kendini ‘yetersiz’ veya ‘işe yaramaz’ olarak etiketlemeye başlar. Özellikle akranlarla yapılan kıyaslamalar bu süreci hızlandırıyor” uyarısında bulunuyor.

DESTEĞİNİZ ÇOCUĞUNUZU HAPSEDİYOR OLABİLİR!

Türkiye’deki güçlü aile yapısının bazen dezavantaja dönüşebildiğine dikkat çeken Buse Başakgil, ailelere şu soruları yöneltiyor:

• Sorumluluk devrediyor musunuz? Sınırların net olmadığı, her ihtiyacın aile tarafından karşılandığı durumlar genci bir “konfor alanı tuzağına” çekebilir.
• Özerklik tanıyor musunuz? Ailenin rolü her şeyi gence sunmak değil, rehberlik ederken sorumluluğu kademeli olarak ona devretmektir.

İş arama sürecinde yaşanan yorgunluk belirli bir düzeye kadar normal ve beklenen bir durumdur. Bu süreçte hayal kırıklığı duygusu yoğundur fakat umut tamamen kaybolmaz, günlük işlevsellik kısmen de olsa korunur. Ancak bu durum süreklilik kazandığında ve bireyin genel işlevselliğini etkilemeye başladığında klinik bir tabloya dönüşebilir. Özellikle en az iki hafta boyunca süren yoğun isteksizlik, enerji kaybı ve umutsuzluk dikkat çekici sinyallerdir. Bunun yanında uyku düzeninde ciddi değişiklikler, iştah kaybı veya artışı, konsantrasyon zorlukları da önemli göstergelerdir. Anksiyete tarafında ise sürekli gerginlik, gelecekle ilgili aşırı kaygı ve fiziksel belirtiler (çarpıntı, huzursuzluk) görülebilir.Çocuk ve Ergen Psikoloğu Buse Başakgil

KLİNİK DEPRESYON SİNYALLERİNE DİKKAT!

‘İş arama yorgunluğu ne zaman profesyonel destek gerektiren bir hastalığa dönüşür?’ sorusuna da cevap veren Başakgil, ailelerin şu belirtilere karşı tetikte olması gerektiğini vurguluyor:

• En az iki hafta süren yoğun isteksizlik ve enerji kaybı.
• Uyku düzeninde ve iştahında radikal değişimler.
• Sosyal hayattan tamamen kopuş ve dış dünyaya karşı ilgisizlik.
• Gelecekle ilgili aşırı kaygı ve fiziksel huzursuzluk belirtileri.

Önceki Yazı

Gülümseyen Depresyon Nedir? Belirtileri ve Tedavisi

Read More